برج سَماع یکی از خلاقانه‌ترین سازه‌های ساخته‌شده با آجرهای مینیاتوری خشتانه است؛ سازه‌ای که مفهوم «چرخش» و «رقص» را به زبان معماری ترجمه می‌کند. فرم کلی آن یادآور ایده‌هایی است که در معماری معاصر نیز دیده می‌شود؛ جایی که سازه‌هایی مانند برج پیچندهٔ سوئد (اثر معمار اسپانیایی، سانتیاگو کالاتراوا) با استفاده از چرخش‌های منظم، حرکت را به صورت حجمی بیان می‌کنند.

در برج سَماع، هر طبقه نسبت به طبقهٔ زیرین با یک زاویهٔ ثابت و کاملاً منظم چرخیده است. این تکرار دقیق، هندسه‌ای مارپیچ می‌سازد که از نگاه معمارانه، ترکیبی است از ریتم، نظم و دگرگونی تدریجی. ثابت‌بودن زاویهٔ چرخش در تمام ارتفاع سازه، حجمی پدید می‌آورد که در عین ایستایی، برای چشم در حال حرکت دیده می‌شود—همان کیفیتی که در سماع نیز تجربه می‌شود.

با وجود ظاهر پویا و پیچیدهٔ برج، نظم دقیق در جای‌گذاری خشت‌ها موجب شده است که سازه تعادل و یکپارچگی خود را حفظ کند.

برج سَماع نمونه‌ای الهام‌بخش از ظرفیت آموزشی خشتانه است:
ترکیبی از هندسه، توازن، طراحی پارامتریک و معماری تجربی که کاربران—از دانش‌آموز تا معمار—می‌توانند با آن تجربهٔ ساخت سازه‌های پیچشی و غیرخطی را در مقیاسی کوچک تجربه کنند.