پتکین یکی از شیوه‌های سنتی در معماری ایرانی است که در آن ردیف‌های خشت یا آجر به‌صورت پلکانی و پیش‌آمده روی هم قرار می‌گیرند. هر ردیف کمی جلوتر از ردیف زیرین قرار می‌گیرد و به این ترتیب، سطحی برجسته و متوالی به وجود می‌آید.
در نقاطی که دو گذرگاه با زاویه قائمه همدیگر را قطع می‌کردند، از پتکین استفاده می‌شد تا:
• طبقات بالایی خانه‌های نبش بتوانند سطح بیشتری داشته باشند.
• در عین حال، طبقات پایین‌تر به‌صورت پلکانی عقب‌نشینی کنند تا فضا و دید کافی برای رفت‌وآمد در کوچه باقی بماند.